Is geduldig zijn vanzelfsprekend?

Nee. Althans, voor mij niet. Evenals het kunnen loslaten van verwachtingen, het glas halfvol zien. Ik ben heus positief. Echt. Maar dat komt niet altijd vanzelf. Ik kan goed doemdenken. Ben er reuzegoed in. Maar het is zo jammer, want ongeduld, doemdenken, vasthouden aan hoge verwachtingen neemt ook irritatie, negativiteit en minder blij met zich mee. Iets waar ik nog wel mee worstel, maar ook kleine stapjes in maak. En dat is wel positief, want ik merk daadwerkelijk verschil wanneer het lukt! Oefening baart kunst? De aanvraag van het STAP-budget was in elk geval een enorm mooie les.

Het STAP-budget

Een budget van €1000 om je om- of bij- te scholen. Hoewel er veel negatieve klanken zijn (de aftrekposten vanuit scholing verdwijnt namelijk door deze nieuwe ‘injectie’), ben ik wel positief. Het is namelijk voor mij een mogelijkheid om eindelijk een weg in te slaan die ik zelf misschien niet zomaar had gedurfd. Een gift van €1000 maakt het voor mij mogelijk om een omscholing te kunnen bekostigen (niet volledig, maar wel voor een groot deel!) Het aanvragen van dit budget ging echter niet zonder slag of stoot.

Error, inlogproblemen en ander ongemak

Op 1 maart werd de aanvraagwebsite gelanceerd. Vanaf 10 uur kon je je aanvraag indienen en dan zou UWV 4 weken de tijd nemen om deze te beoordelen. Ik zat rond half 10 klaar, want ik ging er al vanuit dat er een run zou zijn op deze regeling. Om 10 uur gingen dan eindelijk de deuren open. Ik stond direct in de wachtrij, deze zou 10 minuten duren en na 10 minuten kon ik inderdaad inloggen met mijn Digid. Dacht ik.

Ik werd direct weer omgeleid naar de ingang. Foutje, dacht ik. Nog maar een keer.

Na 6x proberen zag ik in dat er iets niet helemaal goed ging. En na een rondje leuren bij #uwv op Twitter zag ik inderdaad dat de boel spaak liep bij meerderen. Er zou niks anders op zitten dan opnieuw proberen, refreshen en nog eens kijken. Dus dat deed ik.

Twee uur lang.

Ik kan je vertellen dat ik toen niet heel aardige woordjes tegen mijn scherm prevelde. Een ader klopte al iets harder op mijn voorhoofd en de drang om de laptop dicht te klappen steeg. Ik hield vol.

BAM.

Website offline. Technische mankementen.

Op mijn allervriendelijkst toch maar even de telefoon opgepakt. Het was inmiddels 3 uur na het openen van het loket. Ik kon nog steeds niks en de website lag offline. Zou ik überhaupt nog kans maken op het scholingsbudget of moet ik over twee maanden maar weer proberen.

Een aardige mevrouw aan de andere kant van de lijn gaf mij het teleurstellende antwoord: “Sorry, mijn excuses. Ik heb geen idee wanneer dit is opgelost”. Arme vrouw, ik kan mij niet voorstellen hoe het is om dit herhaaldelijk te moeten zeggen aan alle boze mensen aan de lijn. (Ik neem aan dat er veel boosheid was, gezien erg ongenuanceerde berichten op Twitter, maar wellicht zaten er ook hele lieve meegaande mensen tussen. Maar die hoor je nooit zo op Twitter).

Op dat moment sprong de website weer open. En kon ik direct door naar de wachtrij. Deze was nog gepauzeerd, maar ik stond er weer in.
Helemaal achteraan. Dat wel. Maar hé, ik deed weer mee!

Inmiddels is de rij weer gaande – meer dan een uur wachttijd – en ben ik begonnen aan het schrijven van dit epistel over geduld hebben en een beetje compassie hebben in situaties wanneer het allemaal niet loopt zoals ik het graag had gezien.

Ik kom toch tot de conclusie dat mijn geduld A – best een lange adem heeft en B – ik erachter ben dat ik deze opleiding echt heel graag wil doen. Wat resulteert in dat ik hoe dan ook ga uitzoeken hoe ik dit zelf kan financieren mocht het niet lukken met het budget. Tuurlijk zou het makkelijker gaan (understatement. Het maakt het gewoon mogelijk), maar het is niet onmogelijk om dit zelf op een andere wijze te ondernemen.

Ik kan dus toch ook best wel in oplossingen denken en heb geleerd dat dit echt de weg is die ik wil inslaan.
Stiekem hoop ik dat ik dit bericht kan updaten op een later moment en kan melden dat het wél is gelukt.
We zullen zien. In elk geval een antwoord op mijn vraag: Nee, geduld is niet vanzelfsprekend, maar kan zeker getraind ;-).

Update

Het is gelukt!! Het is gewoon gelukt. De aanvraag dan. Nu nog wachten op de goedkeuring.
Fingers crossed!

Update 2

Jaaaaa, het is toegekend! Ik ga 31 maart beginnen met de opleiding tot Zelfstandig coach!!! Heel blij en dankbaar.

Geef een antwoord

Welkom op mamainhetmoment.nl, mijn persoonlijke lifestyleblog voor mama’s met een druk bestaan.

Ik ben Anne, 29 jaar en getrouwd met Ewoud. Sinds november 2019 ben ik moeder geworden van een prachtig meisje en werd mijn dagelijks leven opnieuw ingevuld.

Op mamainhetmoment zal je lezen over moederschap, persoonlijke groei, kinderen, uitjes (t)huis & tuin, mindfulness, huishouden, feestdagen en bijzondere gelegenheden. En af en toe iets over beauty.  Alles met het doel om bewuster van het leven te genieten!

Want een ontspannen mama is een happy mama!

Veel liefs, Anne

Eerder gepubliceerd
Kalender
mei 2022
M D W D V Z Z
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031