Leven vanuit eenvoud

Hoe meer ik erover lees, hoe enthousiaster ik word. Maar ook, hoe minder ik zie waar ik moet beginnen. Een zelfvoorzienend leven. Waarin je dus zelf je kunt redden. Een compleet zelfvoorzienend leven is nu een grote stap te ver. Maar een leven wat dicht bij de natuur staat en waarbij het ritme van de seizoenen je dagen vult, doet me enorm verlangen naar die droom.

Ik las het boek ´Down to Earth´ van Rhonda Hetzel. Het gaat over simple living, slow living. Meer eenvoud en met meer oog voor de ambacht. Het huishouden weer kunnen runnen, vanuit de basis. Het klinkt allemaal niet zo geëmancipeerd. Het laatste wat ik wil is de tijden dat vrouwen achtergesteld werden verheerlijken. Dat was nota bene bizar en niet goed te praten. Gelijkwaardigheid is voor mij enorm belangrijk en daar pleit ik ook voor. Echter, en daar wringt voor mij de schoen, lijkt het haast alsof je huishoudelijke taken niet meer fijn of leuk mág vinden. Alsof er een taboe op heerst. Alsof minder willen werken, thuis willen zijn bij je kroost, je gezin willen onderhouden een rechtstreekse belediging is naar alle Dolle Mina’s die voor ons de barricade op zijn gegaan. Is dit niet het mooie aan emancipatie? Zelf de keuze mogen, kunnen en willen maken om te doen wat je wil? Ook als dat in de ogen van anderen wellicht een stapje terug in de tijd is?

Ik ga eerlijk met je zijn. Ik vind het heerlijk om mijn huishouden en gezin te runnen. Ik houd ervan om mijn huis een thuis te maken, om te koken ‘from scratch’, om te naaien, te breien, te haken, een moestuin te onderhouden (het succes valt nog te betwisten, but i’m learning!) en ga zo maar door. Ik mag graag zuiniger leven en letten op de kleintjes. Ik ben dol op budgetteren, kringloopwinkelen en ik mag dolgraag in en om het huis rommelen. Maar ik durf dit niet hardop uit te spreken. Bang voor reacties. Maar ik ben er klaar mee. Ik ben hier dol op. Ik geniet hiervan. Op deze momenten, in en om het huis, wanneer ik écht de tijd kan nemen om klussen in mijn dagelijkse leven te weven, ik mij op en top in het moment voel leven. Ik voel me dan vrij!

Hoewel ik voor de meeste mensen misschien extravert overkom, heb ik enorm de behoefte aan rust. Eenvoud. En in m’n eigen omgeving zijn met mijn gezin en ook soms gewoon even alleen met mezelf. En hier schaamde ik mij voor. Die afgezonderde kant zag/zie je dus niet zoveel. Maar ik merk dat ik er klaar mee ben om mijn leven in te vullen naar hoe ik denk dat anderen mij graag zien. Dat is namelijk niet dienend voor mezelf en ik haal ook een stuk vertrouwen weg uit de relatie met die ander. Wellicht dicht diegene mij helemaal niks toe en vindt diegene me gewoon leuk om wie ik ben. Ook wanneer ik naai, haak, moestuinier of lekker sta te strijken. NIVEA (Niet Invullen Voor Een Ander, dus).

Ja, het is allemaal een beetje ouderwets misschien. En het vergt meer ambacht. Meer energie in die zin. Maar uiteindelijk haal ik er meer voldoening uit. Ik ben namelijk bezig. Echt bezig. Met mijn handen, met mijn lijf en ik zie de resultaten ontstaan. Resultaten die door mijn inspanning, creativiteit en aandacht zijn ontstaan. Waarbij ik er echt bij was. Weg van de rush, van de snelheid. Terug naar de rust en eenvoud.

Her en der pik ik steeds meer dingen op over de leefstijl waar ik blij van word. Veelal in het Engels, want hier in Nederland is het gewoon niet zo ‘normaal’ of mainstream. Dat geeft niks. Ik denk wel dat er meerdere vrouwen met mij zullen zijn die hetzelfde ervaren en willen als ik. Dus ik ga schrijven voor mezelf en die vrouwen. Om mijn leefstijl steeds meer passend te maken, zodat ik er blij van word. Het leven is te kort om niet dagelijks blij te worden van de dingen die je doet.

Vind ik het spannend wat ik zojuist heb geschreven? Ja. Want het staat niet helemaal in lijn met hoe ik ben opgevoed. En ergens toch ook weer wel. Mijn ouders hebben me altijd geleerd om voor mijn eigen geluk te gaan. Te doen waar ik blij van word. En die ‘blij’ mag ik zelf vormgeven.

Manlief ziet dat ik dit leuk vind en steunt me hierin. Gewoon op een fijne sportieve manier, zoals hij ook blij voor me is wanneer ik op mijn werk iets fijns heb meegemaakt. Hij doet mee met waarin hij zich kan vinden en verder leeft hij naar zijn eigen idealen. En dat is goed. Dat past heel fijn naast elkaar. We hebben er mooie gesprekken over en filosoferen over hoe we het graag zien. Ik houd daarvan. En onze dochter, die wil ik gewoon graag voorleven dat je mag doen waar je blij van wordt. Wat dat dan ook mag zijn. Of dat nou betekent dat je streeft naar een enorm succesvolle carrière of misschien een wat eenvoudiger bestaan. Hoe je wenst te wonen. Wat je dagelijkse bezigheden zijn. Gewoon gelukkig zijn met dat wat je doet en je niet gevangen voelen in de keuzes die je in het verleden hebt gemaakt, maar durven bijsturen. Jij zit immers zelf achter het stuur en de reis van je leven bepaal je (grotendeels) zelf.

Voor nu betekent het niet zoveel. Het is een bewustwording van het leven dat ik nu leef en het besef van het verlangen naar de invulling van het leven wat ik graag zou willen. En dit hoeft niet in één keer omgegooid. Dat is niet nodig. Het proces is mooi om te volgen en het is de kunst om te kijken hoe ik met kleine aanpassingen ik al meer ervaar wat ik graag zou willen. Zo start ik per 31 maart met een opleiding tot Zelfstandig Coach, ben ik flink aan het budgetteren (met enveloppensysteem – komt vast nog wel een keer een artikel van online) en pak ik dagelijks kleine dingen aan en pas ik dingen toe om meer in lijn met mijn idealen te leven. En ik merk dat ik er blij van word. Ik voel een brandend vuurtje en de passie voor wat ik wil laait op. Deze mama is gelukkig met hoe het nu gaat en met de ideeën die ik heb om te doen. En dat meen ik oprecht!

Ik hoop dat bovenstaande niet teveel hak op de tak is. Het is een hersenspinsel. Een gedachtegang die ik al een tijdje koester en nu graag deel. Hopende gelijkgestemden te bereiken en elkaar wellicht te kunnen inspireren :-)!

Geef een antwoord

Welkom op mamainhetmoment.nl, mijn persoonlijke lifestyleblog voor mama’s met een druk bestaan.

Ik ben Anne, 29 jaar en getrouwd met Ewoud. Sinds november 2019 ben ik moeder geworden van een prachtig meisje en werd mijn dagelijks leven opnieuw ingevuld.

Op mamainhetmoment zal je lezen over moederschap, persoonlijke groei, kinderen, uitjes (t)huis & tuin, mindfulness, huishouden, feestdagen en bijzondere gelegenheden. En af en toe iets over beauty.  Alles met het doel om bewuster van het leven te genieten!

Want een ontspannen mama is een happy mama!

Veel liefs, Anne

Eerder gepubliceerd
Kalender
mei 2022
M D W D V Z Z
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031